Gebelikte Kızamıkçık Enfeksiyonu

Gebelikte Kızamıkçık Enfeksiyonu


Kızamıkçık enfeksiyonu damlacık enfeksiyonu ya da direkt temas yoluyla bulaşan bir viral hastalıktır. Ani başlayan ve tüm vücuda yayılan döküntü, hafif ateş, kemik ve eklem ağrıları, lenfadenopati, konjunktivit sık görülen semptomlarıdır. Ancak tanı sadece klinik bulgulara göre yapılmamalı, laboratuar testleriyle de kesinleştirilmelidir. Virüsle karşılaşmadan sonraki 7-10 gün içinde virüs kandan ve burun-boğaz sürüntülerinden PCR yöntemi ile izole edilebilir. Kanda bakılacak kızamıkçık antikor titreleri ya da serokonversiyonun gösterilmesi de tanıda yardımcı olur. Kanda IgM antikorunun gösterilmesi yeni geçirilmiş enfeksiyonu göstermektedir. Ancak, döküntünün hemen başladığı dönemde bakıldığında hastaların sadece % 50 sinde IgM pozitifliği tespit edilebilir. Döküntünün ortaya çıkmasından bir hafta sonra test tekrarlandığında hastaların çoğunda IgM pozitifliği tespit edilebilir. 

Gebelikte geçirilen enfeksiyon anne karnındaki bebekte de enfeksiyona yol açabildiğinden oldukça önemlidir. Özellikle gebeliğin ilk üç ayında geçirilen enfeksiyonun fetusta konjenital rubella sendromuna yol açma oranı çok yüksektir ( %85). Gebelik haftasına göre konjenital enfeksiyon riskleri tabloda yer almaktadır. Konjenital rubella sendromu riski 20. gebelik haftasından sonra oldukça düşüktür.

Konjenital rubella sendromu olan bebekte görülen anomaliler ve sorunlar şu şekilde sıralanabilir:

  • Katarakt ya da doğumsal glokom, doğumsal kalp hastalığı ( genellikle patent ductus arteriosus veya pulmoner arter darlığı ), işitme kaybı, pigmenter retinopati
  • Döküntüler, dalak büyümesi, sarılık, mikrosefali, zeka geriliği, meningoensefalit

Tanı için klinik bulgular yanında laboratuar bulguları da gereklidir:

  • Virüsün bebeğin burun-boğaz, idrar ya da başka dokularından izolasyonu, kanda IgM’ nin gösterilmesi

Prenatal dönemde yapılan ultrasonografik kontrollarda fetusta gelişme geriliği, katarakt, mikrosefali tespit edilmesi konjenital rubella sendromunu akla getirmelidir. 

Prenatal tanı için anne karnındaki bebeğin kordon kanında IgM bakılabilir. Amnion sıvısında PCR yöntemi ile virüsün izolasyonu yapılabilse de virüs varlığı her zaman fetüsün enfekte olduğunu göstermez.

Gebeliğin ilk 3 ayındaki enfeksiyonlarda fetusun da enfekte olma olasılığı yüksek olduğundan gebeliğin sonlandırılması önerilir. Bebekteki enfeksiyonun önlenmesi için immun globulin verilmesi önerilmese de ancak gebeliğin sonlandırılamayacağı durumlarda uygulanabilir.

 

Tablo I

Gebelik Haftası                                                   Tahmini risk (%)

≤8

9-12

>20

85

52

nadir